Saturday, June 19, 2010

ಮುಕ್ತಿ ಯಾವಾಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೀರಾ?.


ಸತ್ತ ದೇಹದಲಿ
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು
ಹಗಳಿರುಳು ಅಲೆದಲೆದು
ಮುಕ್ತಿ ಕಾಣದೆ
ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಹಸಿ ಹಸಿಯಾದ ಆಸೆಗಳು
ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಉಕ್ಕುತ್ತವೆ
ಹನಿ ಹನಿ ನೀರಿನಂತೆ
ಸೋರಿ ಹೋದರು
ಯಾರಿಗು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಬತ್ತದ ಬಯಕೆಗಳು
ಬವಣೆಗಳಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು
ಬಯಲು ಸೀಮೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿವೆ.

ದಾರಿಯ ತುಂಬೆಲ್ಲ ರಕ್ತಹರಿದರು
ಕೇಳುವರಂತು ಯಾರು ಇಲ್ಲ ?.

ನಾ ಬಾಳಲಾರೆ !.
ಬಾಳೋಣವೆಂದರೆ ಸತ್ತು
ಗೋರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಕೊಳೆತು ನಾರುತಿಹ
ದೇಹವಾದರು
ಜೀವ ಪಡೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ?.

ಇದು ನಿಜ.!

ನಾನು ಬದುಕಿದಷ್ಟು ದಿನ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಇಟ್ಟು
ಏರಿಹೋಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ
ಸವಿ ಸವಿಯಾದ ಕನಸುಗಳನ್ನು
ಬೆಳೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ.

ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ
ಮದುವೆಯಾಗಲು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಚಂದಿರನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಹನೀಮೂನ್ ಗೆ ಹೋಗಲು
ರೆಡಿಯಾಗಿದ್ದೆ.

ಗಾಳಿಗೆ ಗಾಳಹಾಕಿ
ಆಕಾಶವನ್ನೆ ಸೀರೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ
ಉಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳು
ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ
ಮುಕ್ತಿಯಾವಾಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೀರಾ ?????.

                                                   ವಸಂತ್

4 comments:

© ಹರೀಶ್ said...

ವಸಂತ್ ರವರೆ ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಚನ್ನಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಪರಿತಪಿಸಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ.........................................................

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಇನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬರುತಿತ್ತು ಇದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

Dr.D.T.K.Murthy. said...

ವಸಂತ್;'ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಮನದ ಸಂಸ್ಥಿತಿಯೇ ಬೇರಲ್ಲ'.ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಮನದಾಳದಿಂದ............ said...

ವಸಂತ್,
ಕವನ ಚನ್ನಾಗಿದೆ.
ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಲೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ........
ಮುಕ್ತಿಯ ದಾರಿ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ವಸಂತ್ said...

ಎಲ್ಲರಿಗು ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ.
ಹರೀಶ್ ರವರು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಕೆಲವು ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.

ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅಲೆದಲೆದು ಸಾಕಾಗಿದೆ
ಆದರೆ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳು
ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ
ಮುಕ್ತಿಯಾವಾಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೀರಾ ?????.

ಮುಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ Commentಗಳ ಮೂಲಕವೆ ಮೂರ್ತಿ ಸರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವೀಣ್ ಸರ್ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಹಾಗಿದೆ. ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಕವನಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕಿತೆನ್ನಬಹುದು.

ವಸಂತ್