Thursday, July 22, 2010

ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲಾದರೂ ನಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ..!.

ಆದ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಗೆಳತಿ.
ನೀ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ಬಂದು
ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ರಂಪಾಟವ ಮಾಡಿ  
ಸತ್ತುಹೋಗಿರುವ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೆ ಆಸೆಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿದು
ಚಿಗುರು ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತೀಯ...!.

ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತು ನಾನು ಸತ್ತು  
ಗೋರಿಯಂತಾಗಿರುವೆನೆಂದು,
ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಯಾವ ಅವಶೇಷವೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ,
ಆದರೂ ನೀ ನನ್ನ ಬಿಡದೆ  
ಕಾಡಿಸಿ ಪೀಡಿಸಿ ಸತಾಯಿಸುತ್ತೀಯಾ,
ನಾ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವಾದರೂ ಏನೂ ?.



ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಗಳಿರುಳು ಕಾದು ಕುಳಿತೆ 
ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದು ಹೋದವು 
ಎಷ್ಟೊಂದು ಅಮವಾಸ್ಯೆಗಳು ಸೋರಿ ಹೋದವು
ನೀ ಬರದೆ, ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಳುಗಿ
ಸಾಯಲಾಗದೆ, ಬದುಕಲಾರದೆ, ಅಂತರ್ ಪಿಚಾಚಿಯಂತಾಗಿರುವೆ.

ನನ್ನ ಬಯಕೆಗಳು ಆಸೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ತಮೇಲೆ  
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ತಾನೆ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ ?.
ಈಗಲಾದರೂ ನಿನಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ನೀ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋಗು ...!..
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಾದರೂ ನಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ..!.

                                                                                      ವಸಂತ್

10 comments:

Ranjita said...

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿನಸ್ಟು ಭಯಾನಕತೆ ಇನ್ನೊಂದಿರದು .. ಆ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಬದುಕಿ ಜಯಗಳಿಸಿ .. ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾವಲ್ಲೂ ನೆನಪೇ ಗೆಲ್ಲಲಿ :)
ಕೊನೆ ಸಾಲುಗಳು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆದವು ...

Dr.D.T.K.Murthy. said...

'ಬಾಳುವಂಥ ಹೂವೆ!ಬಾಡುವಾಸೆ ಏತಕೇ'?

ಮನಮುಕ್ತಾ said...

nice lines....keep writing.

kusu Muliyala said...

ನೆನಪು ನೋವಾಗದೇ ಕನಸಾಗಬೇಕು ಕನಸು ಸಾವಾಗದೇ ಜೀವವಾಗಬೇಕು,ಅದೇ ನಿಜ ಕಾವ್ಯವಾಗಬೇಕು.
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕವನ.

ಮನದಾಳದಿಂದ............ said...

ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ............
ಅವೇಕೆ ಸಾಯಬೇಕು?
ನೆನಪುಗಳೇ ಜೀವನಾಧಾರ............
ಯಾಕೆ ಮರೆಯಬೇಕು?
ಕವನ ಚನ್ನಾಗಿದೆ.

ವಿ.ಆರ್.ಭಟ್ said...

ವಸಂತ್, ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿ ಬರೆದರೆ ಚೆನ್ನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ, ತೀರಾ ನೆಗೆಟಿವ್ ಇರುವ ವಿಷಯಗಳಾದರೆ ಬಹಳಜನರಿಗೆ ಬೇಸರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಅದರ ಬದಲು ಆದಷ್ಟೂ ಹನಿ ಹನಿ ಉದುರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕವನಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲವೇ ?ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಬೇಸರಿಸಬೇಡಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್

ಸಿಮೆಂಟು ಮರಳಿನ ಮಧ್ಯೆ said...

ವಸಂತ್...

ಸತ್ತು...
ಸಾಯುವ...
ಸಾವಿಗಿಂತ..
ಎದುರಿಗಿರುವ... ಬದುಕು ದೊಡ್ಡದು... ಅಲ್ಲವೆ..?

ಚಂದದ ಕವನ...
ಭಾವಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ...

ಸೀತಾರಾಮ. ಕೆ. / SITARAM.K said...

ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿರಾಶೆ ಸರಿ ಇರಬಹುದು! ಆದರು ಜೀವನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೇ! ಚೆಂದದ ಕವನ!

ವಸಂತ್ said...

ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಿದ Ranjita ಮೇಡಂರವರಿಗೆ, Murthy ಸರ್ ರವರಿಗೆ, ಮನಮುಕ್ತಾರವರಿಗೆ, kusu Muliyala ಸರ್ ರವರಿಗೆ,ಪ್ರವೀಣ್ ರವರಿಗೆ, ವಿ.ಆರ್.ಭಟ್ ಸರ್ ರವರಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಸರ್ ಮತ್ತು ಸೀತಾರಾಮ ಸರ್ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ತುಂಬು ಹೃದಯದ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೇಯೆ ನೀವು ತಿಳಿಸಿದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಾಲೀಸುತ್ತೇನೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ
ವಸಂತ್.

ಅನಂತರಾಜ್ said...

ಋಣಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇಡ ವಸ೦ತ್. ವಿ ಆರ್ ಭಟ್ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತೇನೆ.ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಅನ೦ತ್