Wednesday, September 1, 2010

ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ ..!.



ನಾ ಅಳುವ  ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ,
ನಿನ್ನ ನಂಬಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ
ನಾ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹೋದೆನಲ್ಲ,
ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ದ್ರೋಹ
ಮತ್ಯಾರ ಬದುಕಲ್ಲು ಮಾಡದಿರು.

ನಿನ್ನ ಯವ್ವನ ಕ್ಷಣಿಕ ಮಾತ್ರ
ಅದು ಒಮ್ಮಗೆ ಮೇಣದಂತೆ
ಉರಿದು ಹೋಗಬಲ್ಲದು,
ನಂಬಿಕೆಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಾನವಿದೆ
ಆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು
ಆಸೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲ.

ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ
ನಾ ಪ್ರತಿದಿನವು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ ,
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಲು
ಕನಸುಗಳ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ,
ನೀ ಮಾಯೆಯೆಂದು
ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ !.
ತಿಳಿಯುವ ಮುಂಚೆಯೆ ನೀ
ಮಾಯೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲ.

ಈಗಲು ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ 
ಪ್ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪವು ಕರಗಿಲ್ಲ,
ನೀನೊಪ್ಪಿ ಬಂದರೂ
ನಾ ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ನಿನ್ನ ದಾರಿಗೆ ನೀನೆ ಒಡತಿಯಾಗಿರುವೆ
ನೀ ಕೇಳುವ ಕ್ಷಮೆಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.

                                                      ವಸಂತ್

16 comments:

ಸಾಗರಿ.. said...

ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಬರೆದದ್ದೇ?? ತುಂಬಾ ನೋವಿದೆ ಕವನದುದ್ದಕ್ಕೂ. ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಾಗರಿ ಮೇಡಂ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲವೆ.

Dr.D.T.krishna Murthy. said...

kavana chennaagide vasant.

ವಸಂತ್ said...

ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮೂರ್ತಿ ಸರ್.

ಸೀತಾರಾಮ. ಕೆ. / SITARAM.K said...

ನಿನ್ನ ಮೋಹ ಕರಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಿ ಬಂದರೆ ನಾ ಒಪ್ಪಲಾರೆ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲವೆನಿಸಿತು. ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ವಸಂತ್ said...

ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಅವಳು ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಆ ಹುಡುಗನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅವಳು ಮೋಸ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ ಸೀತಾರಾಮ ಸರ್.

ashokkodlady said...

Kavana Chennagide.....all the best...

ದಿನಕರ ಮೊಗೇರ.. said...

ವಸಂತ್ ,
ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆ....


ನೀನೊಪ್ಪಿ ಬಂದರೂ
ನಾ ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ನಿನ್ನ ದಾರಿಗೆ ನೀನೆ ಒಡತಿಯಾಗಿರುವೆ
ನೀ ಕೇಳುವ ಕ್ಷಮೆಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.

ತುಂಬಾ ನೋವಿನ ಕವನ ಇದು....

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ashokkodlady ರವರೆ.

ವಸಂತ್ said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ದಿನಕರ ಮೊಗೇರ ಸರ್.

- ಕತ್ತಲೆ ಮನೆ... said...

ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಸೂಪರ್ರ್....

SATISH N GOWDA said...

ವಸಂತ್ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದೆ . ಯಾರಾದರು ನಿಮಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ರ...! ಮಾರಾಯ ?

ವಸಂತ್ said...

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಕತ್ತಲುಮನೆ... ರವರಿಗೆ

ವಸಂತ್ said...

ಸಾರಿ ಸತೀಶ್ ಇದು ಯಾರಾದರು ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೋಸವಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಲೈಬ್ರೆರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ. ಆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ನೋವಿತ್ತು, ವಿಷಾದವಿತ್ತು, ಯಾತನೆಯಿತ್ತು ಅದನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಕವನವಾಗಿ ವೆಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ವಿ.ಆರ್.ಭಟ್ said...

ಸೀತಾರಾಮ್ ಸರ್ ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಲೋಕಿಸಿ ಬರೆದರೆ ಕವನ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ, but why again little negative particles ? ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್

ವಸಂತ್ said...

ಸರ್ ನೀವು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಮೋಹ ಎನ್ನುವ ಬದಲು ಪ್ರೀತಿಯೆಂದು ಬದಲಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ತೋರಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿಮಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಬದಲಿಸುತ್ತೇನೆ.