Saturday, November 13, 2010

ಜಗುಲಿ.!


ಆ ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದೆ !
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವಿರಬೇಕು
ದೃಢತೆ, ಆದರ್ಶಗಳಿರಬೇಕು
ಈ ಜಗುಲಿಯಂತೆ ಎಂದು ತನ್ನಡಿಯ ಕಲ್ಲುಹಾಸನ್ನು ತೋರಿಸಿ
ನೋಡು, ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ ಹೋದರು
ತಲತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ಎಷ್ಟು ಢೃದವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ
ಅಚಲವಾಗಿ ನುಡಿದಿದ್ದ!
ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ
ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿ
ಜಗುಲಿಯಂತೆ ನಿಶ್ಛಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು
ಈ ಜುಗುಲಿಯೇ ನನಗೊಂದು ಆದರ್ಶ!
ಅವನ ವರ್ತನೆ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ 
ಮಾತಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಕೆನ್ನೆಗೊಡೆದಂತಿತ್ತು
ಮೋಸ, ಅಸೂಯೆ ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಬಾನು ಬಾಗಿ ಸಂಜೆ ಮಂಕಾದಾಗ
ನಾಳೆ ಸಿಗುತ್ತೇನೆ ಗೆಳೆಯ ಎಂದೇಳಿ
ಮನೆಯತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ
ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಜೆ ಅವನಿರಲಿಲ್ಲ  
ಜಗುಲಿ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು
ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು
ಅವನ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು

ಊಡು ಬತ್ತಿಯ ದಟ್ಟ ಹೊಗೆ
ತಮಟೆ ನಗಾರಿಗಳ ಕಿಕ್ಕರಿಸುವ ಸದ್ದು
ಚಿಲ್ಲರೆ ನಾಣ್ಯಗಳು ಉದುರಿ
ಚೆಲ್ಲಾ ಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು

ಜಗುಲಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವ
ನಮಸ್ಸು ನಿಶ್ಛಳದಂತಿತ್ತು
ಉತ್ಸಾಹ ಆದರ್ಶಗಳು
ಬರಿ ಉಸಿರಿರುವ ತನಕ ಮಾತ್ರವೇ !
ಅರ್ಥವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಯಾವುದೋ ದನಿ ಉಸಿರಿದಂತಾಯಿತು
"ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವಿರಬೇಕು,
ದೃಢತೆ, ಆದರ್ಶಗಳಿರಬೇಕು
ಜಗುಲಿಯಂತೆ!'
ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ 
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು
ಸಂಜೆ ಮಂಕಾದಾಗ ಬಾನು ಬಾಗುವವರೆಗು.

4 comments:

ಸೀತಾರಾಮ. ಕೆ. / SITARAM.K said...

nncjfdsnjcfdsc xm xncvsfdfjrw xc

ಸತೀಶ್ ಗೌಡ said...

ವಸಂತ್ ನಿಮ್ಮ ಕವನದ ಅರ್ಥ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದೆ . ಕವನದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ತಪ್ಪುಗಳಿವೆ ಅವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ .....

ವಸಂತ್ said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸೀತಾರಾಮ ಸರ್.

ವಸಂತ್ said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸತೀಶ್...