Saturday, December 25, 2010

ಮೋಡದ ಮೇಲೊಂದು ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿ …!.


ಮೋಡದ ಮೇಲೊಂದು ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿ
ಸದ್ದು ಗದ್ದಲಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಭಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಹಾರುವ ವಿಮಾನಗಳು ನನ್ನ ಆಸೆಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಿ
ನನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವುತ್ತವೆ...

ಆಳ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿ
ಮುತ್ತು ಅವಳಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ
ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ಹಡಗುಗಳು 
ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ನೆಲೆ ಸಮಗೊಳಿಸಿ
ನಾಮಾವಶೇಷಗಳನ್ನೂ ಉಳಿಸದಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿಸುತ್ತವೆ...

ವಿಶಾಲ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿ
ಮೌನವಾಗಿರಲು ತವಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸುರಿವ ಬಾಂಬು ಮದ್ದು ಗುಂಡುಗಳ ದಾಳಿಗೆ
ನನ್ನ ಮನೆ ಸುಟ್ಟು ಇದ್ದಿಲಾಗುತ್ತದೆ...

ದಟ್ಟಡವಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯಕಟ್ಟಿ
ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ನರರೂಪ ರಾಕ್ಷಸರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ
ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಅಟ್ಟಾಡಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ...

ಕಾಣದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ.
ದುಃಖ ಬಯಲು ಸೀಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತ.
ನಾ ಕಟ್ಟಬೇಕಿದ್ದ ಮನೆ ಕನಸಂತೆಯೇ ಉಳಿದಾಗ
ಈ ಕ್ಷುದ್ರಲೋಕದ ನೆನಪನ್ನೇ ತೊರೆದು 
ಮೌನವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ...

                                                                                     ವಸಂತ್

10 comments:

sunaath said...

ಹೌದು ವಸಂತ,
ಜೀವನ ಇರೋದೇ ಹೀಗೆ. ಹಾಗಂತ ಕನಸನ್ನು ಕಾಣದಿರಲು ಆದೀತೆ?

ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜು said...

ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ನಿನ್ನಯ ಕನಸಿನ ಅರಮನೆಯ ಕವಿತೆ... ಅದ್ಭುತ..!

Satish said...

ಅಕ್ಕ ಮಹಾದೇವಿರವರ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊಂದು ಮನೆಯ ಮಾಡಿ ಮೃಗಗಳಿಗೆ ಅಂಜಿದೊಡನೆ ಎಂಥಯ್ಯ ಅಂದ ಹಾಗೆ..ನಿನ್ನ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದೆ ವಸಂತ್

ಪ್ರದೀಪ್ said...

ಪಿರ೦ಗಿ-ಗು೦ಡುಗಳು,ಅಣು-ಆಯುದಗಳು....
ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ೦ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ...ಎ೦ದಿರಬೇಕಿತ್ತು
ಕಾಗುಣಿತದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದೆ ಗಮನಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸು.....ತು೦ಬಾ ಸು೦ದರವಾಗಿದೆ
ಮಾನವನ ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿರುವ ರೀತಿ...ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ವಸಂತ್ said...

ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸುನಾಥ್ ಸರ್ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ. ಕಂಡಿತ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯಂತೆ ಕನಸನ್ನು ಕಾಣದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕನಸನ್ನು ಕಾಣಲೇ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಂತು ನಮಗಿದೆ ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ

ವಸಂತ್.

ವಸಂತ್ said...

ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮಂಜು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ವಂದನೆಗಳು...

ವಸಂತ್ said...

ಅಕ್ಕ ಮಹಾದೇವಿಯವರ ಕವನವನ್ನು ನಿನಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರಿ ಸತೀಶ್ ಸರ್. ಕವನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹೃದಯ ಪೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳು...

ವಸಂತ್ said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪ್ರದೀಪ್ ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆಗೆ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ವಂದನೆಗಳು....

Tejaswi.A.C said...

ಸುಂದರ ಕವನ ವಸಂತ್. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಲ್ಪನೆ.

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು Tejaswi ಸರ್. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗಿಗೆ ನಿಮಗೆ ಸುಸ್ವಾಗತ..