Monday, January 3, 2011

ಕಲ್ಲು ಶಿಲ್ಪ....!.


ಬಟ್ಟ ಬಯಲಲ್ಲೊಂದು ಬಂಡೆಯನು ಇಟ್ಟು
ಸುತ್ತಿಗೆ ಉಳಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಶಿಲ್ಪವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ
ನೋಡಲು ರಂಬೆಯಂತೆ ಕಂಡರೂ
ಜೀವ ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ನಾ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ....

ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನೇ ಮಾರಿಯಾದರೂ ಸರಿ
ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯನ್ನೇ ಅಡಕಿಟ್ಟರು ಸರಿ
ನನ್ನ ಗೊಂಬೆಗೆ ನಾ
ಜೀವ ತುಂಬಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ..
ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಮಾತಾಡುವ ತನಕ
ಅನ್ನನೀರುಗಳ ತೊರೆದು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ..

ನಾ ದೇವ ಮಾನವನಾಗಿಲ್ಲ
ಸತ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಜೀವವನು ತುಂಬಲು
ನನ್ನೋಳಗೂ ಅಡಗಿರುವುದು ಮೂಳೆ ಮಾಂಸಗಳೆ
ನನ್ನ ಬಯಕೆಯು ನೆರವೆರುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ?.

ಕಲ್ಲು ಮಾತನಾಡುವ ಕಾಲ ಕಲಿಕಾಲದಲ್ಲಲ್ಲ
ನಮಗೂ ಅರಿವಿದ ದೇವಯುಗದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಜೀವವೇ ತೋರೆದೋದರು
ಶಿಲೆಯು ಶಿಲೆಯಂತೆಯೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಏಲೆ ಮನವೆ....
ವಾಸ್ತವವನ್ನರಿತು ನಿನ್ನ ಮೂಡ ಬುದ್ದಿಯಿಂದೊರಗೆ ಬಾ....

                                                             ವಸಂತ್ 

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ.. http://www.istockphoto.com

2 comments:

sunaath said...

ವಸಂತ,
ನಿಮ್ಮ ಕವನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದರ್ಶನದ ಛಲವಿದೆ.

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸುನಾಥ್ ಸರ್ ....