Saturday, January 29, 2011

ಗೆಳತಿ..,


ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಯ್ಯಾಳಿಸದಿರು ಗೆಳತಿ
ಸುಳ್ಳನ್ನು ಬಳಸಿ ನನ್ನಿಂದ
ಮಹಲ್ಲನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು
ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ
ಆ ರೀತಿಯ ಸುಳ್ಳಿನ ಬದುಕು ನನಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ..

ಕತ್ತಲಾದರೆ ಬೆಳಕಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ತವಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸದಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನೆರಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.

ಎಂದೂ ನಾ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ..!.
ಬೇಕಾದರೆ ??.
ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಗೆದು ನೋಡು.
ಅದು ಸದಾ ನಿನ್ನ ನಾಮಾಂಕಿತವನ್ನೆ ಜಪಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ….
                                                                       ವಸಂತ್ 

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ,. ಅಂತರ್ಜಾಲ..

8 comments:

sunaath said...

ಪ್ರೀತಿ ಹೃದಯವಾದರೆ, ವಾಸ್ತವತೆ ಕಾಲುಗಳಾಗಬೇಕು.
ಕವನ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ.

Dr.D.T.krishna Murthy. said...

ವಸಂತ್;ಚೆಂದದ ಕವನ.

ದಿನಕರ ಮೊಗೇರ said...

mana muTTuva maatugalu....

nimma maatu keLabekaadavara mana muTTali....

ವಿಚಲಿತ... said...

ಅಬ್ಬಾ.. ಎಂತಹ ಸಾಲುಗಳು ಗೆಳತಿಗಾಗಿ..

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸುನಾಥ್ ಸರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ,ವಾಸ್ತವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಂಧನೆಗಳು ..............

ವಸಂತ್ said...

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮೂರ್ತಿ ಸರ್...........

ವಸಂತ್ said...

ಆಗೇನಿಲ್ಲ ದಿನಕರ ಸರ್ ಇದು ಬರಿ ಕಲ್ಪನೆಯಷ್ಟೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.............

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಗುರುಪ್ರಸಾದ್.......