Monday, June 13, 2011

ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಕವಿತೆ...

ಆಕಾಶ ಕೆಂಪಾಗಿದೆ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮೆತ್ತಿದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಕಲೆಗಳು
ಯಾವುದೋ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.

ಅಣತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಉರಿಯಲು
ಪ್ರಯತ್ನಸಿದೆ, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯು
ಸೋತು ಬೆಳಗದೆ ಮೌನವಾಗಿದೆ.

ಗಾಳಿಗೆ ಕ್ಷಯರೋಗ ಬಂದಿದೆ
ಕೆಮ್ಮಿ ಕೆಮ್ಮಿ ಸಾಕಾಗಿ
ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ವತ್ರೆಯ ಬೆಡ್ ಸೇರಿದೆ.

ಗುಬ್ಬಿಗಳು ಗೂಡುಕಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ
ತನ್ನ ಜಾಗಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ
ಜವರಾಯ ತುಳಿದು ಸಾಗಿದ್ದಾನಂತೆ.

ಮೌನ ಕೊಳಕದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗಳು
ಮೀನಿನಂತೆ ಅರಿದಾಡುತ್ತಿವೆ
ನೀರು ಗಡುಸಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನವನ
ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಕಾಣಬೇಕಿತ್ತು
ಆದರವುಗಳನು ಕತ್ತಲು ಅಳಿಸಿಹೋಗಿದೆ.

ಭಯಪಡದಿರಿ ಈ ದಿನ ಕಪ್ಪಿದೆಯೆಂದು
ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋದ
ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹುಡುಕಿತರಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ..


ಚಿತ್ರಕೃಪೆ. http://www.graphichorizon.net/wallpapers

4 comments:

sunaath said...

ಕೊನೆಯ ನುಡಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.

Pradeep Rao said...

nice lines..

ವಸಂತ್ said...

ಪ್ರತಿಕಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್....

ವಸಂತ್ said...

Thank u pradee...........