Sunday, October 9, 2011

ಸೋಜಿಗ ಜಗವಿದು ತಿಳಿಯಣ್ಣ

ಎಳ್ಳಿನ ಒಳಗೆ ಹಸುರಿನ ಚಿಗುರು
ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ಉದುರುವ ತುಂತುರು
ಆಗಸವೆಲ್ಲಾ ನೀಲಿಯ ಬಣ್ಣ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೊಬಗಿದು ಅರಿಯಣ್ಣ

ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಕೂಗುವ ಕೋಗಿಲೆ
ತಳಕುತ ಬಳಕುವ ಚಿನ್ನದ ನವಿಲು
ಮರಗಳ ತಬ್ಬಿದ ಪಚ್ಚೆಯ ಬಳ್ಳಿ
ಗಾಳಿಗೆ ತೂಗುವ ಕಮಲದ ಹೂವು

ಗನವ ತಾಗುವ ಬೀಟೆಯ ಮರಗಳು
ತೇಗಸಿರಿಗಂಧದ ಸುಮಧುರ ಘಮಲು
ಹರಿಯುವ ಜುಳು ಜುಳು ನೀರಿನ ಶಬ್ಧ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲವು ಸ್ಥಬ್ಧ

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಮಂಜಿನ ಮುಸುಕು
ತೇಲುತ ಸಾಗುವ ಮೋಡದ ತಳುಕು
ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಪಲಿ ಸಾಗುವ ಹಿಂಡು
ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿ ಸಾಲುಗಳು

ಬೈಗು ಹುಲ್ಲಿನ ಪೋದೆಗಳ ನೋಟ
ಹುಲ್ಲಲಿ ನಲಿವ ಮೊಲಗಳ ಆಟ
ಹಲವು ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಣ್ಣ
ಇಂಥ ಸೊಬಗಿದು ಸಿಗದಣ್ಣ

ಬೆಟ್ಟಗಂಳತ ಹಿಮಗಲ್ಲುಗಳು
ಭೋರ್ಗರೆಯುವ ಜಲಪಾಥಗಳು
ಕೊತ ಕೊತ ಕುದಿಯುವ ಜ್ವಾಲ ಮುಖಿಗಳು
ಇದುವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅದ್ಭುತವಣ್ಣ

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು
ಹಿಣುಕುವ ರವಿಯ ಚಿನ್ನದ ಕೋಲು
ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ತಣ್ಣನೆ ಚಂದ್ರ
ಜಗವೇ ಒಂದು ಸುಂದರ ಮಂದಿರ

ಕಳೆಗುಂದದಿರಲಿ ಹಸುರಿನ ಕಾನನ
ನಶಿಸದಿರಲಿ ಮನುಜನ ಜೀವನ
ಸೃಷ್ಟಿಯು ನಮಗೊಂದು ಅದ್ಭುತ ತಾಣ
ಸೋಜಿಗ ಜಗವಿದು ತಿಳಿಯಣ್ಣ. 

6 comments:

sunaath said...

ಕವನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಿಸರ್ಗದ ಸೌಂದರ್ಯವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತಮ ಭಾವಗೀತೆ.

ವಸಂತ್ said...

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್

Dr.D.T.Krishna Murthy. said...

ವಸಂತ್;ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗು ನಿಮ್ಮ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸೊಗಸಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ.

Sushma said...

superb...

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್..

ವಸಂತ್ said...

ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು Sushma ರವರೆ...