Sunday, October 30, 2011

ನಾ ಒಂಟಿಯಲ್ಲ.


ವರುಷಗಳು ಕಳೆದವು
ಬಯಕೆಗಳು ಅರಳಿದವು
ಒಮ್ಮೆ ಸಂತಸ 
ಮರು ಕ್ಷಣವೇ ದುಗುಡ
ನಾ ಒಂಟಿಯಂತೆ ಆದರೂ
ನಾನೊಂಟಿಯಲ್ಲ

ಅವನ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡುತ್ತವೆ
ಮರಳುಗಾಡಿನ ವಯಸಸ್ಸಿನಂತೆ 
ಕವಲೊಡೆಯುತ್ತವೆ
ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ
ಬಿಸಿಲಂತೆ ಒಣಗುತ್ತವೆ
ಆದರೂ ನಾನೊಂಟಿಯಲ್ಲ

ನಾ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ - ಕಾಯುತ್ತೇನೆ
ಅವನು ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಸಹ 
ಹೊಸ ಚಿಗುರಂತೆ ಅರಳುತ್ತೇನೆ
ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ
ಆದರೂ ನಾನೊಂಟಿಯಲ್ಲ

ತಿಳಿಯದ ಭ್ರಮೆಗಳು ಅಣಕಿಸುತ್ತವೆ
ಅವನು ಬರುತ್ತಾನ? 
ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಮೂಡ ಭ್ರಮೆ? 
ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡುತ್ತವೆ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತವೆ
ಆದರೂ ನಾನೊಂಟಿಯಲ್ಲ

ನನ್ನಿಂದೆ ಅವನ ನೆನಪುಗಳು
ಸದಾ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತವೆ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಅವನು
ಜೊತೆಯಿದ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ
ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರು ಏನೆಂದರೂ
ನಾನು ಒಂಟಿಯಲ್ಲ..

8 comments:

Dr.D.T.Krishna Murthy. said...

ವಸಂತ್;ನಿಮ್ಮಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕವನಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ.ಬಿಡದೆ ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿ ಮುಂದುವರೆಸಿ.ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳು-ಅಂಬಲಿಸಿ ಎನ್ನುವುದು ಹಂಬಲಿಸಿ ಆಗಬೇಕು,ಬಾಸ ಎನ್ನುವುದು ಭಾಸ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು.ಕವಿತೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಕವನ.ಖುಷಿಯಾಯಿತು.

ವಸಂತ್ said...

ಕಉತ್ತಮವಾದ ಸಮಯವನ್ನು ಪೋಲುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಓದುವುದನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬರೆಯುಲು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಯಶಸ್ಸು ತನ್ನದಾಗಬಹುದೆಂಬ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮೂರ್ತಿ ಸರ್.....

sunaath said...

ಕವನ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

Pradeep Rao said...

chendada kavana vasanth

ಮೌನರಾಗ... said...

ಒಂಟಿಯೇನ್ನುವ ಆ ಅನಿಸಿಕೆಯೇ ನಾ ಒಂಟಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ ...
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕವಿತೆ....
ಯಾರು ಏನೆಂದರು ಒಂಟಿಯಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು, ನನಗೆ ನಾನೇ ಎಲ್ಲಾ ಅನ್ನುವುದು ಆತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯದ ಪ್ರತೀಕ..
Gud one..

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸುನಾಥ್ ಸರ್

ವಸಂತ್ said...

ಧನ್ಯವಾದ ಪ್ರದೀಪ್...

ವಸಂತ್ said...

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮೇಡಂ.....