Thursday, November 17, 2011

ಆರಿದ್ರೆ



ಅವಳು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಆರಿದ್ರೆ ಮಳೆಯಂತೆ
ನೆನಪಾದಾಗೆಲ್ಲ ತಣ್ಣನೆಯ
ಹನಿ ಸುರಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮ
ವರ್ಷಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ
ನನ್ನ ಮನೆಯಂಗಳ ತನಕ
ತಪ್ಪದೇ ಬಂದು ಸುರಿದು ಹೋಗುವ ಆರಿದ್ರೆ
ನನ್ನವಳಷ್ಟೇ ನಯನಮನೋಹರಿ

ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ
ಮಲೆನಾಡ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ
ಆಕಾಶಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಗೂ
ಅಂತರವೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ
ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಸುರಿವ ಮಳೆಯು
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತೆ

ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ
ಹಸಿರ ವನರಾಶಿಯ ನಡುವೆ
ತಣ್ಣನೆಯ ತೊರೆಗಳ ಸಿಂಚನ
ಜುಳು ಜುಳು ಸುನಾಧ
ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸುವಂತಾ ಅನುಭವ

ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಯಲಲ್ಲಿ
ಆರಿದ್ರೆಯಂತೆ ತಂಪನೆರೆವ ಅವಳೇ
ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಭೂಷಣ
ನನ್ನ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಕಳಶವಿಟ್ಟು
ನಂದಾ ದೀಪವಾಗಿ ಬೆಳಗಲಿರುವ 
ನನ್ನಾಕೆಯನ್ನು ಏನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಿ  ಪದಗಳೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ !

5 comments:

sunaath said...

ರಮ್ಯವಾಗಿದೆ ಈ ಪ್ರೇಮಕವನ!

Pradeep Rao said...

chandada kavana.. Malnada varnane hidistu :)

Badarinath Palavalli said...

ಮನೋಹರವಾದ, ಮುದನೀಡುವ ಮತ್ತು ಮತ್ತೇರಿಸುವ ಕವನ ಇದು.

ವ್ಹಾವ್ ವಸಂತ್ ಸಾರ್, ನಿಮ್ಮ ರಸಿಕತನಕ್ಕೆ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಅರಿದ್ರೆ ಜಿನುಗುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ...

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ.
www.badari-poems.blogspot.com

ವಿ.ಆರ್.ಭಟ್ said...

ವಸಂತ್, ಕವನ ಪ್ರೇಮಪೂರಿತ, ಹೀಗೇ ನಡೆಯಲಿ ಬರವಣಿಗೆ, ಶುಭಮಸ್ತು.

Dr.D.T.Krishna Murthy. said...

ವಸಂತ್;ಚೆಂದದ ಕವನ.ನಿಮ್ಮ ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ.