Sunday, November 27, 2011

ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಸಮಯ


ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಸಮಯ
ಬಾನಲ್ಲಿ ರಕ್ತದೋಕುಳಿ ಹರಿದಿತ್ತು
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕೈಅಗಲಿಸಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ
ಸೂರ್ಯ ಕೆಂಪಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ಸೂರ್ಯನೇ
ನಿನ್ನ ಮುಳುಗಲು ಬಿಡೆನು
ನಿನ್ನ ಕಿರು ಬೆರಳನ್ನಾದರೂ ನೀಡು
ಹೊರಗೆಳೆದು ರಕ್ಷಿಸುವೆ!

ಸೂರ್ಯ ನಗುತ್ತ !
ಎಲೈ ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗನೇ
ನನ್ನ ನೀ ಮುಟ್ಟದಿರು
ಉರಿದು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿ
ಹೊರಡು ಹೊರಡೆಂದು
ಅಸ್ತಮಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ

ಬಾನಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದವು
ನರಿಗಳು ಊಳಿಡುತ್ತಿದ್ದವು
ಗೂಬೆಗಳು ಬೊಬ್ಬೆಯಿಡುತ್ತ
ಅತ್ತಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು

ಕೆಂಪುಗೆರೆಗಳು ಇನ್ನೂ
ಮುಸುಕಾಗಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದವು
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು
ಚಂದ್ರ ಬರುವವನಿದ್ದ

ನಾಳೆಯಂತೂ ಬಿಡೆನು
ಅವನ ಕೈಕಾಲುಗಳ ಮುರಿದು
ಮನೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ತಂದಾಕಬೇಕು
ಬರಲೆಂದು ಮೌನದಲಿ ಹಿಂದುರುಗಿದೆ  

4 comments:

Badarinath Palavalli said...

ಹೂರಣ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಯ್ತು ಗೆಳೆಯ ವಸಂತ್. ಅಮಾಯಕತೆಯ ಚಿತ್ರಣ.

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಬನ್ನಿರಿ.

sunaath said...

ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಸಹ ಬದರಿನಾಥರದೇ ಆಗಿದೆ!

ದಿನಕರ ಮೊಗೇರ said...

ahayakateya chitraNa chennaagide...

ಗಿರಿ said...

ಎಳೆದು ತನ್ನಿ... ಒಂದಿನ ರಾತ್ರೆಯೆಲ್ಲ ಕುಳಿತು, ಅವನು ಈ ವರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಯಾತ್ರೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕ್ಕೊಳ್ಳೋಣ... ಅವನ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಏನೇನು ವಿಸ್ಮಯವಿಹುದೆಂದು ಹುಡುಕೋಣ... :)

ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ,
giri