Friday, February 3, 2012

ಚಿಗುರು ಒಡೆದರೇ ಸಾಕು !


ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಒತ್ತರಿಸಿ
ಬರುವ ಕಷ್ಟಗಳು
ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಿಂತೆಗಳ ಸಮಾಗಮ
ಬದುಕು ಬವಣೆಯೋ ಇಲ್ಲ ಬಂಡಿಯೋ ?
ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇವುಗಳಿಂದ
ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ !

ನನ್ನ ಬದುಕು ನಿಂತ ನೀರಂತೆ
ಬವಣೆಗಳು ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ತಬ್ಬಿನಿಂತಿವೆ
ನಿತ್ರಾಣವಾದ ಮನಸ್ಸು
ಇರುಳಾದಂತೆ ಮೌನದಾ ತೆವಳು
ಏಕೋ ಏನೋ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾನಿಲ್ಲ !

ಊರ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಆಡಿ ನಲಿಯುವ ನಗು
ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಸವಿಮಾತುಗಳ ಸಮವೇಶ
ಮುದನೀಡುವ ಹಣತೆಗಳ ಬೆಳಕು
ಮುರಿದ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಸಹ
ಕುಣಿದಾಡಿದಂತ ಸೊಗಸು

ನಾನೂ ಸಹ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನೆಟ್ಟು
ಸಾವದಾನದ ನೀರು ಸುರಿಯಬೇಕಿದೆ !
ದೊಗಲಾದ ಗುಡಿಸಲ ತುಂಬಾ
ಗೆಲುವಿನ ಪಸಲಬ್ಬಿಸಬೇಕಿದೆ !
ಬೆಳದಿಂಗಳ ಜೊತೆ ಕುಣಿದು ನಲಿಯಬೇಕಿದೆ
ಚಿಗುರು ಒಡೆದರೇ ಸಾಕು !…

4 comments:

Badarinath Palavalli said...

ಒಳ ತೋಟಿಯನ್ನು ಸಾಂಧ್ರಗೊಳಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಸಿದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಗೆಳೆಯ. ಹೊಗಳಿಕೆಯಲಿ ಮೀಯಿರಿ!

ನಗುವ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು said...

ಊರ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಆಡಿ ನಲಿಯುವ ನಗು
nimmadagali vasanth

ಮೌನರಾಗ said...

ಮೊದಲಿಗೆ ನೋವಿನ ಛಾಯೆ ಕಂಡು ಬಂದು ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಹೊಸತನದ ಆಸೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುವುದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು..

ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ....ಚಂದದ ಕವನ....

DEW DROP (ಮಂಜಿನ ಹನಿ) said...

ಮನದ ವೇಧನೆಯ ಬೇಗುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಮನ ತೋಡಿಕೊಂಡ ಅಳಲು ಮನಕಲಕುವಂತಿದೆ.. ಮನದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿ ನಿಂತ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಾಡಿಸಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಕವಿಮನದ ಆಶಯ.. ಕಮರಿದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣವನ್ನು ಅರಸಿದಂತಿದೆ.. ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿದಾಗಲೇ ನಾವು ಬೆಳಕನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.. ಕತ್ತಲೆ ಅರಿವಿಗೆ ದೀವಿಗೆ, ಅಶಾಭಾವ ತುಂಬಿ ಮನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಲಿ.. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕವಿತೆ..:)