Thursday, February 9, 2012

ಆ ನೋವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ

ಆ ನೋವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಲ್ಲುಗಳಿವೆ
ವಜ್ರದಂತಯೇ ಹೊಳಪು
 
ಬೇಡವೆನ್ನುತ್ತಿದೆ ಮನಸ್ಸು

ನೆನಪುಗಳ ಹರಡಿ

ಬರವಸೆಯ ಕೋಲಿನಿಂದ
ಮೆದುವಾಗಿ ಬಡಿದು
ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಮದ್ದರೆಯುತ್ತೇನೆ

ನೋವು ಮಾಯಲಿಲ್ಲ

ಮನಸ್ಸು ಮಾಗಲಿಲ್ಲ
ಕಾಲಮಾನದ ಕಡುಗತ್ತಲು
ಯಾವ ಸತ್ಯವನು ನುಡಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ

ಏಕಾಂತದ ಬಯಲಲ್ಲಿ

ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವವೊಂದು
ಮೌನರಾಗವ ಹಾಡುತ್ತದೆ
ತನ್ನ ತಾನೇ ಸಂತೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ

ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿನ ಬಳ್ಳಿಯೊಂದು

ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹಸಿವಿಗೊಂದಷ್ಟು
ತಂಪನೆಯ ನೆರಳನೆರೆಯುತ್ತದೆ

ನೊಂದ ಮನಕೊಂದಷ್ಟು ಸಾಂತ್ವಾನಿಸುತ್ತೆ..

2 comments:

ಮನದಾಳದಿಂದ............ said...

Nice One

ಮೌನರಾಗ said...

ಭರವಸೆಯೇ ಬದುಕು...
ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ದುಃಖ ನೀರಾಗಿ, ಬಾಳು ಬಂಗಾರವಾಗುತ್ತದೆ... ಧೈರ್ಯ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಗಳು ಮುಖ್ಯ...

ಚಂದದ ಕವನ....