Monday, June 18, 2012

ನೆನಪಾಗದ ಕವನ

ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ
ಕವನ ಬರೆಯುವಂತ
ಹುಚ್ಚು ಆಸೆ ಪುಟಿದೇಳುತ್ತದೆ
ಬರೆದ ಕವನ
ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಂತೆ
ಒಂದು ಪದದಲ್ಲಿ
ನೂರು ಚಿಗುರುಗಳು
ಮೂಡಿದಂತೆ
ಬರೆಯುವಂತ ಭಾವ
ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬಸಿಯದಂತೆ
ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ
ಕಾಡುತ್ತದೆ

ಅದೂ ಕೇವಲ
ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾವು
ತಣ್ಣಗಾಗುವ ತನಕವಷ್ಟೆ
ಕವನ ಮತ್ತೆ
ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ
ಬರೆಯಬೇಕೆಂದರೂ
ಪದಗಳು ಕೂಡದ ಹಾಗೆ
ಭಾವನೆಗಳು ಅರಳದ ಹಾಗೆ
ನೆನಪುಗಳು ಸುಕಾಸುಮ್ಮನೆ
ಸಹಕರಿಸಲು
ಸಿದ್ದಗೊಳ್ಳದ ಹಾಗೆ

ಮತ್ತೊಂದು ದಿನಕ್ಕಾಗಿ
ಕಾಯುತ್ತೇನೆ
ಬರೆಯುವಂತ ಹುಚ್ಚು
ಪುಟಿದೇಳುವವರೆಗೂ
ಒಂದು ಪದದಲ್ಲಿ
ನೂರು ಚಿಗುರು
ಚಿಗುರೊಡೆಯುವವರೆಗೂ
ಹಿಯ್ಯಾಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳು
ಬೆಂಬಿಡದೇ
ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರೆಗೂ
ಕಾಯುತ್ತೇನೆ
ಮತ್ತೊಂದು ಕವನ
ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ
ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ದನಾಗುತ್ತೇನೆ.

2 comments:

ಮನದಾಳದಿಂದ............ said...

ವಸಂತ್,
ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಕು. ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೂ ನಿರಂತರ ಕಾಯಬೇಕು ಅದುವೇ ಜೀವನ....

ಚಂದದ ಕವನ.....

Dr.D.T.Krishna Murthy. said...

ವಸಂತ್;ಉತ್ತಮ ಕವನ.ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ.