Sunday, December 21, 2014

ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆವಾಗ
ನನ್ನ ಪಾದಗಳು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪುತ್ತವೆ
ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೋ
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೋ
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ
ಬದಲಿಸುತ್ತವೆ

ಇದನ್ನು ನಾನು
ಫವಾಡವೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ
ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೂ
ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ
ಯಾಕೆಂದರೆ ?
ಇಲ್ಲಿ ದಾರಿಯೂ ನನ್ನದೆ
ಪಾದಗಳೂ ನನ್ನದೆ

ಆದರೂ ಇಲ್ಲೊಂದು ಕತೂಹಲ
ನನ್ನ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ
ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವಾಗ
ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವಾಗ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು
ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ
ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಅಗತ್ಯವೂ
ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತ

ಹೀಗೆ ಸಾಗುವಾಗ
ಒಮ್ಮೆ ಹೂಗಳನ್ನು
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಸಹ
ತುಳಿದು ಸಾಗಿದ್ದೇನೆ
ಯಾಕೋ ಒಮ್ಮೆಯೂ
ನೋವಾದ ಅನುಭವ
ನನಗಾಗಲಿಲ್ಲ

ವಾಸ್ತವವೂ ನನ್ನನ್ನು
ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ
ನಾನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ
ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ
ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ
ಯಾವುದು ಸರಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪು
ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ

ಇರಲಿ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿದರೂ ಸಹ
ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ
ಸದಾ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದಲೇ
ನಡೆದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇನೆ.


ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: http://dailyreckoning.com/

Friday, December 19, 2014

ಸಾಕ್ಷ್ಯ

ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭೀಭತ್ಸಕ್ಕೆ
ಅಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದು ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಡೆಗಳು
ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು
ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿದ್ದ ಭೂದಿ
ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು
ತಡವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು
ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕೈಚೀಲಗಳು
ಚಲ್ಲಿ ಚದುರಿಹೋಗಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು
ಹಿಂದಿನ ಆ ಕ್ಷಣದ ಭಯಾನಕತೆಯನ್ನು
ಮೌನವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು
ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರದ್ದು ತಪ್ಪೊ
ಯಾರದ್ದು ಒಪ್ಪೊ .
ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ನೆಲಕ್ಕೊರಗಿದ್ದ
ಆ ರೈಫಲ್ ಗಳೇ
ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನುಡಿಯಬೇಕಿತ್ತು.

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: http://i3.mirror.co.uk/